Aforyzmy i sentencje autorstwa Witolda Gombrowicza.

Bez uczniów nie byłoby szkoły, a bez szkoły nie byłoby nauczycieli.

Szalenie łatwo zerwać łączność z człowiekiem, jest to przede wszystkim kwestia zmiany tonu.

Kobiety nie lubią może ostateczności w życiu zewnętrznym, – ale wewnętrznie każdą sytuację potrafią wyczerpać do dna, jeżeli chcą.

Jeśli kto kocha tylko piękno i czystość, to kocha zaledwie połowę istoty.

Duch rodzi się z imitacji ducha i pisarz musi udawać pisarza, aby w końcu zostać pisarzem.

Jakaż różnica pomiędzy sławą, za którą się płaci, a sławą, na której się zarabia!

Bywa, iż sobą zdumiewam siebie.

Zarówno sztuka, jak ojczyzna, same przez się niewiele znaczą. Znaczą one bardzo wiele, gdy człowiek, poprzez nie, wiąże się z istotnymi, najgłębszymi wartościami bytu.

Gdy szpetnie podglądamy piękność, coś z naszego wzroku osiada jednak na piękności.

Ludzie, łącząc się między sobą, narzucają sobie taki czy inny sposób bycia, mówienia, działania; i każdy zniekształca innych, będąc zarazem przez nich zniekształcany. To wszystko dokonywa się poprzez Formę.

Nic tak nie odmładza, jak prawdziwie niedorzeczny kawał. Właśnie najgłupsze prawa natury są najbardziej smakowite.

Niekoniecznie trzeba być bogiem, by mieć wyznawców.