Aforyzmy i sentencje autorstwa Agnieszki Lisak.

Apetyt raz obudzony ma skłonność do nawrotów.

Naucz się słuchać, zanim nauczysz się mówić.

Są tacy, którzy zawsze będą widzieć tylko tyle, ile się im pokazuje.

Jeżeli chce się komuś przypiąć łatę, to miejsce się zawsze znajdzie.

Na góry wchodzi się nie po to, by zdobywać szczyty, ale po to, by pokonywać własne słabości.

Dopóki sam siebie nie zaczniesz szanować, nie będą szanować cię inni.

Starszym ludziom dopiero po śmierci oddajemy szacunek, należny im za życia.

Prawdziwi chłopcy nigdy nie płaczą, mężczyźni tak.

Lepsza gorzka krytyka z ust mędrca, niż słodkie pochlebstwa z ust głupca.

Każdy musi mieć jakiegoś bzika, by być normalnym.

Kto nie potrafi cieszyć się z małych radości, ten nigdy nie zazna wielkiego szczęścia.

Nic tak nie uczy szacunku do życia, jak śmierć.

Mężczyźnie nie są tego warci, by zakochiwać się w nich bez wzajemności.

Wielkość człowieka ocenia się nie po stanowisku, jakie zajmuje, ale po tym, czy potrafi zachować do niego dystans.

Zamiast narzekać, że nie urodziłeś się pod szczęśliwą gwiazdą, postaraj się ją odnaleźć.

Kto przeszedł przez piekło życia, temu śmierć wydaje się rajem.

Nikt nas tak nie zrozumie, jak my sami siebie.

Za nic tak drogo nie płacimy, jak za własną głupotę.

Największym przyjacielem mów w sekrecie tyle, ile mógłbyś powiedzieć największym wrogom.

Od razu robi nam się lepiej, gdy usłyszymy, że innym jest gorzej.