Aforyzmy i sentencje autorstwa Agnieszki Lisak.

Człowiek tęskni za tym, czego nie ma, gubi to, czego szukał i szuka to, co zgubił.

Wrogom nie należy się tłumaczyć, bowiem każdy, choćby najbardziej słuszny argument utwierdza ich w przekonaniu, że mają rację.

Człowiek zapada chwilą w pamięci drugiego człowieka, jak kamień rzucony w wodę.

To nie człowiek ma służyć idei, ale idea człowiekowi.

Tak trudno, wychodząc z jednej skrajności, nie popaść w drugą.

Każdy z nas jest na tyle człowiekiem, na ile potrafi odnaleźć go w innej osobie.

Nie opłaca się oszczędzać czasu, bo choć nie wiem jak bylibyśmy skrupulatni, na koniec i tak nic nam nie zostanie.

Jeżeli byłeś draniem i utracjusze, to nie bój się, że będziesz umierać samotnie - wierzyciele nie opuszczą się aż do ostatniej chwili.

Darem rozumu jest nie płakać nad tym, co czas zabiera, ale cieszyć się tym, co przynosi.

Kto wcześnie wyrusza, ten daleko zachodzi.

Ludzie po śmierci wydają nam się znacznie bardziej bliscy, niż za życia.

Najczęściej ci, którzy najwięcej krzyczą, najmniej mają do powiedzenia.

Są tacy, którzy czekając na swoje 5 minut, tracą całe życie.

Niech pamiętają bogaci, że gromadząc bogactwo, można nic nie zyskać, a wszystko stracić.

Człowiek ma zawsze dwie twarze, jedną swoją a drugą tą, którą przypinają mu inni.

Taka już świata złośliwość, że prawo rzadko znaczy sprawiedliwość.

Mamy prawo nie zgadzać się z innymi, by się jednak nie zgadzać, trzeba najpierw wysłuchać.